خاکستر دا(غ)

ما همچون دو دریچه رو به روی هم          آگاه ز هر بگو مگوی هم

هر روز سلام و پرسش و خنده                هر روز قرار روز آینده

اکنون دل من شکسته است                     زیرا یکی از دریچه ها بسته است

نه مهر فسون نه ماه جادو کرد                نفرین بر سفر که هرچه کرد او کرد

عشق تو همانند گل سرخی است که در بهار می شکفد.

♥ به نام خدا ♥

واژه سفر را در قالب تنهایی به دیوار اتاق خاطراتم میخکوب کردم.

زندگی بوی غربت و بی قراری گرفته است، سرزمین خاطره خشک شده است

چقدر سرد و بی روح شده اند، تحمل نگاههای بی رمق دوستان چقدر زجرآور

است باید رفت باید به اندازه ای تمام تنهایی را به آغوش کشید باید خود را

ساخت  برای تولدی دیگر و زندگی دیگر.

زندگی مجموعه ای از زاریها و اشکباریهاست که به ندرت در میان آن لبخندی

دیده می شود ، زندگی همچون درختی است که بالا خره توسط غم از پای

می افتد.

طلوع شادی ها و غروب غم ها را برات آرزومندم.

دوستت دارم چون تنها ترین مصراع شعر منی.

دوستت دارم چون تنها ترین فکر تنهایی منی.

دوستت دارم چون زیبا ترین لحظات زندگی منی.

دوستت دارم چون زیبا ترین رویای خواب منی.

دوستت دارم چون زیبا ترین خاطرات خواب منی.

دوستت دارم چون به یک نگاه عشق منی.

♥ زندگی ♥

زندگی مانند ریاضیات است :

اگر خوبی ها را جمع ، بدی ها را کم ، شادی ها را ضرب ، دردها را

تقسیم ، تقریب ها را زیر رادیکال ببریم و عشق و محبت را به توان

برسانیم آنگاه میفهمیم زندگی چقدر شیرین است.

 ♥ زندگی غروب آرزوهاست ♥

بیا دختر تو شاه دخترونی           درخت میوه مازندرونی

الان که غنچه ای بوسه به ما ده            که فردا گل شوی از دیگرونی

روز و شب فکر توام در خواب میبینم تو را                  خواب شب پوچ است و در بیداری می خواهم تو را

                                 مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی!!!!

میشود روزی که تنها در کنار عکس من                     شعرهای گفته ام رو مو به مو از بر کنی

این جسم من از خاک است                                     هم خاک شود روزی

این خط من از دفتر هم پاک شود روزی                       شاید که کنی یادم  افسرده شوی روزی